Rookslierten vullen de smalle straatjes van Coimbra. Op ieder plein staat wel een prachtig mobiele pofkraam die rokend de kooplust van de passant opwekt. De kastanjes worden nog een laatste maal flink opgeschud voor ze in de kleine puntzakjes exact worden afgeteld. Heel de stad ligt bezaaid met kastanjeschillen, niemand maakt zich zorgen. Nog even en het is zo goed als kerstmis. De sfeer is er vandaag al.
zaterdag 21 november 2009
semana / week 45 São Martinho
Rookslierten vullen de smalle straatjes van Coimbra. Op ieder plein staat wel een prachtig mobiele pofkraam die rokend de kooplust van de passant opwekt. De kastanjes worden nog een laatste maal flink opgeschud voor ze in de kleine puntzakjes exact worden afgeteld. Heel de stad ligt bezaaid met kastanjeschillen, niemand maakt zich zorgen. Nog even en het is zo goed als kerstmis. De sfeer is er vandaag al.
maandag 2 november 2009
week / semana 44
week / semana 43
semana / week 42
donderdag 29 oktober 2009
maandag 21 september 2009
week / semana 38
zondag 6 september 2009
seman / week 35 Fátima


Te hoog,
Te diep,
Te veel marmer, beton, ijzer, fonteinen, en goud dat blinkt.
Gewoon,
TE
TE gewoon had beter geweest.
seman / week 34 sobreda
Komende van Vila Verde, met grote dorst, stop ik onderweg bij de bron in Sobreda. Het steegje links voor de afslag naar Seixo da Beira brengt u bij de “fonte” van het dorp.
Ga er zeker niet naartoe als ge gedronken hebt. Dat spreekt voor zich natuurlijk. Het pad is smal en kronkelig. Een laag muurtje is de enige scheiding tussen het weggetje en de meer dan vijf meter lager gelegen drinkplaats.
Het water stroomt al vanaf 1906 uit de onuitputtelijke bron.
Het zal vroeger wel drukker geweest zijn dan vandaag. Sinds elk huis in het dorp voorzien is van stromend water zijn het alleen verdwaalde, dorstige wandelaars zoals ik die er dankbaar gebruik van maken.
zaterdag 15 augustus 2009
semana - week 33 / surpreso Sabogueiro

Ik heb Sabogueiro altijd vermeden. Op uitstap naar de Serra da Estrela, een goede 
Het is het hoogst gelegen dorp van Portugal en tot voor kort voor mij het lelijkste. Hoe komt een mens tot die conclusie zonder het echt gezien te hebben?
De belangrijkste straat toont een aaneenschakeling van souvenirwinkels waar men behalve kaas, wollen mutsen en leder jassen ook kleine hondjes verkoopt. Het zijn dan wel “echte” Serra hondjes waar men de passerende toerist mee wil verleiden. Aan de kant van de weg in veel te kleine hokjes krijgen ze vooral van de kinderen de nodige aandacht. Dat is dus de lelijke kant van het dorp, en zet mij niet aan om te stoppen maar om zo vlug mogelijk mijn weg verder te zetten. Fout dus.
Als je die kant op gaat stoppen dus en ontdek het. Echt de moeite.
Herman.






















